|
| |
Voor een breed scala aan producten
is de CE-markering een wettelijke verplichting.
Voor producten zoals:
-
machines:
verpakkingsmachines, machinelijnen, etc.
-
speelgoed:
schommels, spellen, poppen, etc.
-
apparatuur onder
druk: drukvaten, leidingen, veiligheidsventielen
-
apparatuur voor
explosieve omgevingen: Ex apparaten
-
persoonlijke
beschermingsmiddelen: veiligheids-helmen, - brillen, -schoenen, -etc.
-
medische
hulpmiddelen: rolstoelen, krukken, tilliften, etc.
-
bouwproducten:
cement, wandplaten, deuren, etc.
In totaal zijn er 26 CE-richtlijnen. De meest toegepaste richtlijnen zijn:
-
machinerichtlijn
-
laagspanningsrichtlijn
-
emc-richtlijn
-
richtlijn
drukapparatuur
-
medische
hulpmiddelen
-
speelgoedrichtlijn
-
bouwproducten
-
ATEX
richtlijn
Voor een
totaaloverzicht van alle 26 CE-richtlijnen kijk op www.iab-ingenieurs.nl.
Samengevat betekent CE-markering voor de fabrikant:
1. Beoordelen of het product aan de eisen voldoet
2. Technische documentatie opstellen voor de fabrikant zelf
3. Gebruikersinformatie opstellen
Producten die voldoen aan de eisen uit de richtlijn moet de producent voorzien
van
het CE-merk (Conformité Européenne). Producten die wel onder een richtlijn
vallen,
maar niet zijn voorzien van het CE-merk, mogen (in de toekomst) niet meer in
handel
worden gebracht of in gebruik genomen worden (hierop zijn enkele
uitzonderingen).
Op basis van de richtlijnen worden geharmoniseerde normen vastgesteld.
Deze normen geven aan op welke manier een producent kan voldoen aan de eisen
in de richtlijn. De eisen in de richtlijn geven aan waar het product aan moet
voldoen.
Normen geven aan hoe dit resultaat bereikt kan worden. Geharmoniseerde normen
spelen een centrale rol bij het keuren van producten. Het gebruik van normen is
vrijwillig, maar veelal noodzakelijk.
|
